De grondlegger: Masutatsu “Mas” Oyama

De grondlegger van Kyokushin was Masutatsu Oyama (1923–1994), geboren als Choi Yeong-eui in Korea, dat destijds onder Japanse bezetting stond. Later verhuisde hij naar Japan en nam de Japanse naam Masutatsu Oyama aan.

Zijn Koreaanse afkomst is historisch goed gedocumenteerd en vormt een belangrijk onderdeel van zijn levensverhaal.

Zijn karate-opleiding

Oyama studeerde niet één enkele stijl, maar combineerde verschillende krijgskunsten.

Hij trainde onder andere in:

• Shotokan Karate bij Gichin Funakoshi’s leerlingen.
• Goju-ryu Karate onder So Nei Chu, een Koreaanse meester in Japan, en later bij Gogen Yamaguchi.
• Judo, waarin hij eveneens een hoge graad behaalde.

Deze verschillende invloeden zouden later samenkomen in Kyokushin.

De invloed van Zen en bergtraining

Na de Tweede Wereldoorlog trok Oyama zich meerdere keren terug in de bergen van Japan om intensief te trainen.

Deze trainingen waren geïnspireerd door:

• Zen-boeddhisme
• Samurai-tradities
• Zelfdiscipline
• Mentale weerbaarheid

Het verhaal dat hij drie jaar onafgebroken alleen in de bergen leefde is waarschijnlijk overdreven. Historisch onderzoek laat zien dat hij wel langdurig in afzondering trainde, maar niet volledig geïsoleerd gedurende drie volledige jaren.

De stierenverhalen

Een belangrijk onderdeel van Oyama’s legende is dat hij met blote handen tegen stieren vocht.

Hier zit een kern van waarheid in:

• Hij demonstreerde kracht op levende stieren.
• Bij enkele demonstraties brak hij daadwerkelijk hoorns af.
• Veel beroemde foto’s zijn authentiek.

Maar:

• Er werd geen stier gedood, hij heeft gevochten met een stier en een hoorn eraf geslagen
• Sommige verhalen zijn later sterk geromantiseerd.
• Er bestaan tegenstrijdige verslagen over het exacte aantal demonstraties.

De oprichting van Kyokushin

International Karate Organization Kyokushinkaikan werd officieel opgericht in 1964.

Het woord Kyokushin (極真) betekent:

• Kyoku (極) = ultiem
• Shin (真) = waarheid

Samen betekent het:

“De ultieme waarheid.”

De stijl werd gebouwd op drie pijlers:

• Realistisch gevecht
• Sterke discipline
• Respect en karaktervorming

Waarom Kyokushin anders was

In de jaren vijftig en zestig bestond veel karate uit puntensparren waarbij het gevecht na één treffer werd gestopt.

Oyama vond dat onvoldoende realistisch.

Daarom introduceerde hij:

• full-contact kumite
• harde lichaamsconditie
• low kicks
• knieën
• krachtige stoten
• intensieve fysieke training

Een opvallend kenmerk is dat tijdens wedstrijden doorgaans geen vuistslagen naar het hoofd zijn toegestaan, terwijl trappen naar het hoofd wel zijn toegestaan.

Wereldwijde groei

Vanaf de jaren zestig verspreidde Kyokushin zich snel.

Leerlingen van Oyama openden dojo’s in:

• Europa
• Noord- en Zuid-Amerika
• Australië
• Afrika

Tegen de jaren tachtig was Kyokushin een van de grootste full-contact karatestijlen ter wereld.

Na het overlijden van Oyama

Toen Oyama in 1994 overleed, ontstond er onenigheid over de opvolging.

Daardoor splitste Kyokushin zich op in meerdere internationale organisaties, waaronder:

• International Karate Organization Kyokushinkaikan
• World Karate Organization
• Kyokushin World Federation

Hoewel de organisaties verschillen in bestuur en regels, delen ze dezelfde oorsprong in Oyama’s leer.

De filosofie van Kyokushin

Kyokushin is meer dan een vechtsport. De stijl legt nadruk op:

• Doorzettingsvermogen (Osu no Seishin)
• Nederigheid
• Respect
• Zelfdiscipline
• Karakterontwikkeling

Het begrip Osu wordt binnen Kyokushin vaak gebruikt als begroeting en uitdrukking van respect, volharding en bereidheid om uitdagingen aan te gaan.

Samenvatting

Historisch gezien ontstond Kyokushin doordat Mas Oyama zijn ervaring in Shotokan, Goju-ryu, judo en intensieve fysieke training samenbracht tot een full-contact karatestijl. Hij richtte Kyokushin officieel op in 1964 met als doel een zo realistisch mogelijke vorm van karate te ontwikkelen, waarin techniek, fysieke hardheid en mentale discipline onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De legendarische verhalen over zijn bergtraining en stierengevechten bevatten een historische kern, maar zijn in de loop der jaren deels geromantiseerd.